Bahar, sən nə gözəlsən!
Hər dəfə gələndə sən,
Mən də coşub-daşıram,
Sənə nəğmə qoşuram!
Qaranquş sənlə gələr,
Yazdan müjdə gətirər,
Qoşular ona quşlar,
Cəh-cəhlə oxuyarlar.
Qıpqırmızı lalələr,
Yamaca düzülərlər,
Elə bil düzə güllü,
Əlvan xalı sərərlər.
Qönçə açar ağaclar,
Ağappaq olar bağlar,
Çiçək açar gül, çəmən,
Hansından danışım mən?
Gül-çiçəyi çağırar,
Hava yaz ətri qoxar,
Bahar ləçəklərindən,
Düzə çələng toxuyar.
Hətta tikanlı kollar,
Dalayan gicitkanlar,
Qarağatlar, moruqlar,
Yazda çox gözəl olar!
Təbiət belə vaxtlar,
Adamı heyran qoyar!
Çox güman uçar bu an,
Qanadı olsa insan!
Başı qarlı zirvələr,
Möhtəşəm mənzərələr,
Hər şey göz önündədir,
Mənim Vətənimdədir!
Bu yerdə mən ürəkdən
Uca səslə deyirəm:
"Çiçəkli yazınla sən,
Vətən, necə gözəlsən?!".
Müəllif: Gülzar İbrahimova